مقدمه: اثرات سمیت کبدی گونه غربی گیاه گاو زبان به علت وجود آلکالوئیدهای پیرولیزیدین پذیرفته شده است. هدف این تحقیق بررسی اثر سمیت کبدی عصاره آبی گل گاو زبان بومی ایران (Echium amoemom L) بر کبد موش صحرایی بوده است.روشها: در این مطالعه 50 سر موش صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار مورد بررسی قرار گرفتند. عصاره آبی گل گاو زبان به میزان 100, 200 و 400mg/kgبه مدت 7 روز متوالی و به صورت داخل صفاقی تزریق شد. سطوح ترانس آمینازها و آلکالن فسفاتاز سرم در گروه های تجربی و کنترل اندازه گیری شد. نمونه های بافت کبد نیز پس از طی مراحل معمول بافت شناختی و تهیه لام توسط میکروسکپ نوری مورد مطالعه قرار گرفتند. کلیه یافته های بدست آمده مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند.نتایج: در این مطالعه دوز میانه کشنده عصاره آبی گیاه گاو زبان (CL %95, 2.54, 1.62) g/kg 2.03 بدست آمد. در سطح سرمی آنزیم های آلکالن فسفاتاز و آلانین ترانس آمیناز گروه های تجربی در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنی دار (p<0.05) مشاهده گردید ولی تغییر معنی داری در سطح آسپارتات ترانس آمیناز دیده نشد .(p>0.05) بررسی بافت شناختی کبد نیز فیبروز، التهاب و یا سایر ضایعات سلولی و بافتی را نشان نداد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده از این بررسی، از آنجا که آنزیم های کبدی افزایش نیافتند و همچنین ضایعه بافتی و سلولی مشاهده نگردید، به نظر می رسد که عصاره آبی این گیاه اثر سمیت کبدی نداشته باشد.